Eén minuut. Eén minuut duurde de teaser van Fabio. Zijn verhaal over zijn vader, opgesloten in Colombia, deed bij mij het verhaal van Abelito opborrelen. Verhalen die ik begroef — om ze daar te koesteren. Om de kinderen warmte toe te sturen. De kinderen die ik niet kon redden. Abelito…

Ik weet niet wanneer het kwam — ik kan er geen tijd of plaats op plakken. In dagen van rust en moeheid leek het naar me toe te komen, zonder dat ik er vat op had. Een ademhalingsoefening om het hart te openen leek eraan bij te dragen. Het ontwaken,…

Ik hou van de mensen,ik hou van de maan,ik hou van de stilte,want dat is mijn naam.

Ik heb alles te danken aan de stuurloosheid van het leven.

Hemeltje lief, ik slaap amper.Daarnet lag ik op de grond, in child’s pose,beide handen plat op de vloer.Ik kroop bijna naar buiten, om me op het gras te vleien.Aarden, aarden — moeder aarde riep me.Ik kon niet meer dan liggen en wachtentot de storm overging. De kinderen trokken hun eigen…

Mannengezwets, door al die eeuwen heen.En wij — wij die voor hen dienden,voor hen baarden,voor hen kookten. Waar is het evenwicht waar ik zo naar zoek,tussen hem en haar, tussen leven en dood? Wij die de kruiken droegen,wij die de bevlekte lakens wasten,wij die leeg waren —als moeder, als vrouw,…

Mijn kleine prins,van wijsheid en bescheidenheid,man in wording,verbonden met haar —met het vrouw-zijn in haaren het man-zijn in hem. Mijn kleine prins,van immer stuiterende energie,van daadkracht en aandacht,van knuffels en kusjes,van bang zijn en dapper. Mijn kleine prins,mijn dwarse sterrenkijker —een prins die nooit van mij zal zijn.

Als je wil reageren in een gesprek — wanneer je even stilvalt om het woord te laten komen, en dan… komt het niet. Van schaamte wis je dan maar je woorden, omdat je dat ene woord niet meer herinnert. Om het dan, vijf minuten later, plots te weten: snoeien! Het…

Juist vandaag, tegen mijn moeder, hield ik mijn eerste rede over de nieuwe wereld. Ja, mijn rede — zo eentje die ik afstak wanneer ik na een overleg of tijdens een toelichting van Kind & Gezin iedereen meekreeg. Behalve dan diegenen die de beslissingen namen — want die hadden andere…

Sinds woensdag was ik in staat om tot mezelf te komen. Het duurde even voor ik daar geraakte. Het gemis van een arm om op te rusten bracht me bij Tinder. Al vlug merkte ik dat dit te overprikkelend was. Ja, wat had ik anders verwacht — zucht. Het positieve…