Dinsdag 4 augustus voelde ik me goed, de dag verliep in stilte en rust. Een beetje hoofdpijn had zitting genomen in mijn voorhoofd, maar voor de rest was alles chill. Toen ik die avond bij Whakaaro arriveerde voor de Sacred Rage Release werd ik begroet door de zwarte poes en kwetterende dochters aan de afwas. “Ja, loop maar door achter het huis!” volgde na mijn vraag waar ik mocht zijn die avond. Ik volgde het belopen pad, kruiste nog wat andere leuke felines en zag de yurt. Bij binnenkomen kon ik onmiddellijk de eilandjes van klank waarnemen. Benieuwd hoe deze zouden klinken.
Het laatste jaar was turbulent, op zijn minst gezegd. Woede is al heel lang aanwezig, meestal leef ik haar uit op de rode bokszak in mijn tuintempel. Deze keer was er meer nodig, er was een gevoel van het niet meer alleen te willen doen en ook uit te reiken naar anderen. Bij Kristina en Lorenzo is al dat welkom.
De reis van die avond begon met een shake-sessie naast de yurt, daarna ging ze verder al liggend, in de yurt. Kristina begeleidde de ademsessie met Lorenzo’s klanken als warm bad waarin we steeds dieper in onszelf zakten. Ik heb nogal een gevoelig lijfje, eentje dat eigenzinnig reageert op adem. Gelukkig kon ik in overgave gaan en vertrouwen op Kristina en Lorenzo als baken in een reis die me tot dan toe vreemd was. Zij moedigden ons telkens aan, door te komen inchecken en te ondersteunen waar nodig, mee te ademen, mee te voelen.
Omdat ik die dag rustig was, had ik het idee dat er misschien niet veel woede uit zou komen. Maar mijn lichaam nam het over — de adem maakte dat iedere cel in mijn lichaam begon te vibreren. En zonder denken was ze daar… mijn draak… een kanaal werd opengezet en ze stroomde! Rauw, ondergronds gebrul en geween. Ze bleef komen! Ze mocht er helemaal zijn. Die weggestopte gevoelens van gezien willen worden, niet gehoord worden… alles kwam eruit in een stroom van gebrul en geween.
Na de sessie lag ik leeg op het matje. De naweeën van een stroom van rauw verdriet en woede maakten plaats voor een open, helder gevoel. Geen hoofdpijn meer, maar een helder kanaal van voet tot kruin, met een frisse bries in mijn keelchakra. Verwonderd over dat gevoel bleef ik nog even liggen.
De dag erna polste Kristina naar hoe het met me ging. Ik kon enkel antwoorden dat ik barstte van energie. De creativiteit stroomde — de avond zelf had ik nog mindmaps gemaakt over een samenwerking rond eventueel vrijwilligerswerk, hyperfocus tot diep in de nacht. De dag erna bleef het doorgaan: handtassen naaien… en de dagen daarna inamukta.com gecreëerd, dat op 8/8 de wereld invloog.
Tja, dat heb je dan.. als alles mag stromen.
Dank je, Kristina en Lorenzo!! Ik kom nog terug… om samen met de draak te brullen!