Verder zijn we nu. Verder dan toen. Verder dan vroeger.
Tranen lopen over mijn wangen. Mannen — zulke mooie mannen — gevangen in zichzelf. Jongens in mannenlichamen. En dan ontmoetingen die hen doen beseffen dat er een weg te gaan is: naar zichzelf, naar ons, vrouwen die zoveel huilden om alles wat niet man was.
En zelf rechtop blijven. Zeggen wat niet klopt. Elkaar aanspreken, op het rechte pad houden — een pad van integriteit, van eerlijkheid in elk moment, in elke aanraking, tot in de kern blijven gaan. Voor de waarheid.