Lieve coach,
Na onze privésessie van zondag 16 februari voelt het alsof er een nieuwe wereld voor me is opengegaan. Voor velen zal dat wellicht gelden in dit Corona-tijdperk, maar voor mij voelt het vooral als — eindelijk bij mezelf komen. Mijn hartenwens van toen komt met de dag dichterbij.
De laatste dagen kreeg ik een heus bad van inkeer. Je online sessies, de vrouwencirkel, het ochtendritueel, de connectiesessie — maar ook de meditaties die ik volg via het mindfulnessinstituut en de Feminine Flow-training. Een bad waarin ik heerlijk kon dobberen.
Ik nam echt de tijd voor mezelf. Ik plukte groenten uit het veld en plantte bloemkolen voor binnenkort. Ik kookte een heerlijke kervelsoep die me deed terugdenken aan mijn bomma, die zo goed voor me zorgde. Ik fietste tussen de bomen en genoot van de bloesems. Ik verzorgde onze diertjes — elf cavia’s en ons konijn — en sprak hen zachtjes toe. Ik hing in mijn hangmat, met een kleurrijk dekentje over me heen, wat me een gevoel van geborgenheid gaf. De zon wierp kleine lichtstraaltjes door de stof en tekende sterretjes op mijn benen.
Op die momenten voel ik puur geluk. Elke cel in mijn lichaam lijkt op te lichten. Kippenvel, niet alleen op mijn huid maar ook vanbinnen — een gevoel van gelukzaligheid dat door me heen gloeit.
Vandaag luisterde ik naar het lied “Gabriel” van Lamb — een nummer dat me al een tijdje begeleidt en dat telkens een andere laag van betekenis krijgt. Het gaat over iemand die vanuit eigen kracht kan stralen, ook in het duister, en die tegelijk dankbaar is voor wie er in zijn leven kwam en bleef. Precies dat gevoel — sterk staan op mezelf, en tegelijk dankbaar zijn voor het licht dat anderen brengen — herken ik nu ook in mezelf. Het doet me voelen hoeveel licht en liefde er in mij zit.
Ik ben je zo dankbaar voor wie je bent, voor wat je doet, en voor hoe open en liefdevol je alles brengt. Zo dankbaar dat onze paden elkaar kruisten.
Hartelijke groet,
x