Het brengt me terug naar mijn kindertijd, waar ik eindeloos kon staren naar een beeldscherm, bij mijn bomma, die dan fijn meekeek. Hen bewonderen, zij die de ijzers aanbonden en zich op het gladde ijs begaven. On hen te zien zweven over de piste, eindeloze pirouettes, openend als een bloem.
En nu dit zien. I want to find you. Zo mooi. Het raakt me diep — die eenheid tussen man en vrouw, zo fragiel op dat ijs. Hoe passie en beweging hen brengt, de manier waarop ze in hun dans elkaar aankijken, hoe die verbinding in hun lichamen wordt vertoond, getoond. Een spel van geven en nemen. Onbeschrijfelijk mooi.