Wind
De blaadjes ritselen, de wind waait. Rust in mijn lijfje, rust in mijn hoofd. Heerlijk, ieder haartje van mijn arm, ieder haartje op mijn rug wordt gestreeld door de wind. De geluiden van de natuur, de rust buiten en binnen me… en dan af en toe een kriebel… mieren op mijn benen (iek).
ADD en kids
Sinds ik me bewust ben van de aandachtstoornis, lijken puzzelstukjes op hun plaats te vallen. Durven zeggen dat het er is, dat ik… dat we er rekening mee dienen te houden. We, ja… ook de kids. Durven uitspreken tegen de leerkrachten, in mijn kracht staan, me niet laten wijsmaken. Wat ik ging doen op het oudercontact, deed ik: opties openhouden, niet mee met de stroom. Want welke stroom mijn oudste zoon wil volgen, weet hij nog niet. Talenten volgen, niet struikelblokken laten bepalen waar je terechtkomt. Go with the flow… en het is zíjn flow die hij zal volgen… al weet hij het nog even niet. En dat is dik oké… trots op hem!
Strijkijzer
Dat strijkijzer staat er, strijkijzer… van de tijd toen onze voormoeders een blok hete kolen in een ijzer staken en daarmee de kleren streken… van toen er nog geen wasmachine bestond, en de vrouwen op het wasbord de vlekken schrobden… van toen er geen tijd was voor me-time, me-time… de luxe van de hedendaagse tijd… van toen we nog moesten zwijgen en doordoen, tranen niet welkom waren… en hoe we dit doorgaven aan hen die ons volgden.
En dan nu, waar wasmachines het binnenkort helemaal zelf doen, wasmiddel bijvullen onnodig, waar de technologie ons voorbij zal gaan, waar robots worden aangevallen en getraind op zelfverdediging (pijn aan mijn hart), waar AI ons voorbijsteekt en we het knopje moeten omschakelen voordat het te ver gaat, voordat het te ver gaat… het is te ver… mannen aan de macht, vrouwen uit hun kracht…
We bereiden ons voor…