Ik zit vast in de flessenhals. Geperst, met lijf en leden. Gans mijn leven in die fles, waar ik herhaalde wat me werd doorgegeven. Maar ik kies voor leven. Ik kies voor liefde, voor mezelf en voor de ander. We hebben allemaal ons verhaal, het verhaal dat de ander niet deed wat ik wilde, me niet zag… hij deed het juist wel… hij deed het zodat ik kon zien wat ik moest doen. Vrijkomen van “mijn” verhaal en de pijn. De pijn, lichaam en geest. Nu even in een flessenhals… even geperst worden…
Ik voel dat ik ook kan kiezen om geen pijn te ervaren… hopelijk blijf ik dit kunnen… het loslaten wat niet bij mij hoort…