En soms wil ik gewoon onder de grond kruipen en verdwijnen. Terug naar moeder aarde, bij de wormpjes en tussen de wortels.
De schaduwkant — mijn draak. Ik ben je al wat tegengekomen. En weet je? Ik heb je graag, hoe raar dat ook klinkt. Ik zie mezelf — en dan kom jij. Ik omarm je met al je grilligheden. Het is ok dat je niet aardig bent, maar furieus en driftig. Het is ok dat je graag niets doet, gewoon wat luiert en leest. Het is ok dat je me soms verdriet bezorgt. Het is ok dat je argwanend bent en soms niet te vertrouwen. Het is allemaal ok. Want jij bent mij en ik ben jou. Samen één — door het leven.