3 G’s: de levensbeschouwing van een 5-jarige
Voor het slapen gaan, eergisteren:
“Mama, mijn vriendje heeft een wonde op zijn arm, en ook op zijn hand.” Eerst was die klein en dan groter, maar nu is het beter. Hij heeft wel niet zoveel geluk, hé?”
“Mama, heeft God ons gemaakt?” … “Ja hé, mama, hij heeft ons bloed gegeven, en een skelet…”
De ochtend erna, in de auto:
“Mama, waarom zijn jij en papa gescheiden?”
Mijn kleine sprinkhaan, met zijn zwabberende-armen-dansmove en zijn altijd open hart. Zo klein, en toch zo wijs.