<\/p>\n\n\n\n
Na 8 jaar een zelfstandig kinderdagverblijf te hebben uitgebaat, ben ik nu vooral toe aan rust. Eindelijk weer voelen wat er in me leeft. Door echt te voelen, voelde ik vooral pijn en moeheid. Jaja, 8 jaar stevig werken vraagt zijn tol. Maar er was meer dan dat \u2014 een andere soort pijn, een pijn die er altijd al was geweest maar waarvoor ik nu eindelijk tijd had.<\/p>\n\n\n\n
Na enkele doktersbezoeken testte mijn arts me op gluten. Ja, inderdaad intolerant. Ik paste onmiddellijk mijn voeding aan en maakte een afspraak met een orthomoleculair begeleider. Hij zei dat het nog veel meer was dan enkel een intolerantie. Doordat mijn lichaam altijd al intolerant was voor gluten, had ik nu hypothyreo\u00efdie en de ziekte van Hashimoto ontwikkeld. Hij schreef een heel aantal supplementen voor en maakte me duidelijk dat ik mijn oude eetpatroon vaarwel mocht zeggen en volledig gluten- en koolhydraatarm moest gaan eten. Een afspraak bij de endocrinoloog staat volgende week op het programma.<\/p>\n\n\n\n
Ja lap, ik die toch “af en toe” graag zondigde \u2014 een ijsje hier, wat junkfood daar. Dat zit er voortaan niet meer in.<\/p>\n\n\n\n
Mindset! Amai, heb ik de afgelopen weken mijn mind serieus geset. En gereset. Ik ben gestopt met de cr\u00e8che \u2014 twee maanden geleden al \u2014 sinds drie weken gestopt met roken, ik heb beslist te minderen met alcohol (niet dat ik veel dronk, maar de enkele excessen begonnen er te veel aan te worden), een relatie be\u00ebindigd, en nu ook nog mijn leefpatroon aanpassen \u00e9n Hashimoto.<\/p>\n\n\n\n
Inderdaad, mijn leefpatroon gaat eraan. Bye bye late avondjes, bye bye late feestjes, bye bye uptempo werken. Welkom contemplatie en stilte.<\/p>\n\n\n\n
Die stilte en contemplatie waren al langer aanwezig in mijn leven, maar op een heel laag pitje. Als ik geen moeder was geworden, zat ik nu ergens op een berg in een klooster. “Ja, dat zal wel!” zeggen mijn vrienden lachend, maar toch voelt het zo. Ik ben een echte levensgenieter \u2014 in die zin dat ik mijn innerlijk kind volledig loslaat. Als ik de wereld instap, dans ik uitbundig, geniet van een drankje en ben niet op mijn tong gevallen, om het zo maar te zeggen. Maar anderzijds wordt mijn innerlijk kind ook gevoed door in stilte te zitten.<\/p>\n\n\n\n
Nu dus even een stapje terug. Sinds ik de kids heb, ga ik sowieso vroeg slapen \u2014 anders had ik mijn job niet kunnen uitoefenen, met die dubbele portie moeheid. Gezond eten probeerde ik ook al. Maar \u2018now it’s for real\u2019. En dat zal even wennen zijn.<\/p>\n\n\n\n
Gelukkig heb ik het mindfulness programma, een traject van 8 weken dat ik twee jaar geleden volgde. Ik ben nu thuis, met het werkboek, aan het overdoen. Vandaag begin ik aan week 5. Tijdens de zitmeditatie van vandaag voelde ik de flow echt \u2014 sereen zijn, in gewaarwording van je lichaam. Voor sommigen zweverigheid, voor mij: echt voelen.<\/p>\n\n\n\n
De postbode bracht\u2026 joepie\u2026 mijn supplementen! Ik moet eerlijk zeggen: sinds ik twee weken geleden stopte met de supplementen die ik zelf had samengesteld \u2014 op basis van internet, mijn Sherlock Holmes-capaciteiten en het advies van mijn huisarts \u2014 voelde ik me toch veel waziger en vermoeider. But no worries\u2026 the end is near! Of misschien ook niet \u2014 want volgens de orthomoleculair begeleider kan het even duren voor ik me weer goed voel. Mijn darmen moeten zich volledig herstellen. \u2018Let the magic begin!\u2019 Weliswaar \u2018the magic of the medicine.\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Na 8 jaar een zelfstandig kinderdagverblijf te hebben uitgebaat, ben ik nu vooral toe aan rust. Eindelijk weer voelen wat er in me leeft. Door echt te voelen, voelde ik vooral pijn en moeheid. Jaja, 8 jaar stevig werken vraagt zijn tol. Maar er was meer dan dat \u2014 een andere soort pijn, een pijn […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-123","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/inamukta.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/123","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/inamukta.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/inamukta.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/inamukta.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/inamukta.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=123"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/inamukta.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/123\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":125,"href":"https:\/\/inamukta.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/123\/revisions\/125"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/inamukta.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=123"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/inamukta.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=123"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/inamukta.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=123"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}